12 Mayıs 2014 Pazartesi

YALANCI WAFFLE

Söke Un firmasının Antalya'lı bloggerlara gönderdiği puding çeşitlerinden bana da gelmişti.
Ne zamandır bir köşede duruyordu.Nihayet gecenin geç vakti aynı kendi gibi buzdolabında bekleyen Uno markasının sade pastabanıyla halleşip yalancı waffle oldu :)
Nasıl yapıldığına gelecek olursak;
pastabanı ıslatmak için portakal suyu kullandım.
İki tane hazırladığım için birini vanilyalı pudingle yaptım. Arasına ve üstüne çilekle tüysüz şeftaliyi ince dilimleyip yerleştirdim.Üste yerleştirdiğim meyvelerin üzerine de pudingin kalanını da döküp soğumaya bıraktım.
------------------------------------
Diğer pastabana ise kakaolu çikolatalı ve kakaolu fındıklı olanı birlikte pişirip kullandım.Meyve olarak ta ananas ve kivi kullandım.
Kakaolu pudingin kalanını da küçük bir servis kabının içine 5-6 kadar Ülker Saklıköy Klasik ufaladım ve üzerine döktüm.
-------------------------
Eksik kalan fotoğrafları yarın eklerim artık :)
Bunun bir benzerini geçen ay arkadaşlara yapmıştım.Ama onun üzeri puding ve ceviz kaplı idi...
Şimdilik benden bu kadar :) Kayseri gezi yazısında buluşmak üzere...kendinize iyi bakın...

7 Mayıs 2014 Çarşamba

ÇORUM GEZİSİ 2

Bir önceki yazının fotoğraf yükleme kotasını doldurduğum için mecburen gezinin ikinci kısım yazısını yayına almak zorunda kaldım:)Kaldığımız yerden devam edelim o zaman.
İskilip Kalesini karşıdan çektiğim fotoğraflar::

İskilip'ten dönerken otobüste uyuyakaldığım için altta çektiğim fotoğrafı hangi göl ya da gölette çektiğimi bilmiyorum ve de geçmiş zaman olduğu için hatırlamıyorum.

Tam da gün batarken ateş yakıp etrafında bir yandan ısınmaya çalışıp diğer yandan gün batımı fotoğrafı çekmeye çalışıyorduk.
Günü bitirip otele döndükten sonra fotoğraf sunumlarını izlemek için enerji toplamaya ihtiyaç vardı ve soluğu yemekte aldık.
Son gün programımızda Osmancık ilçesi vardı.



Şansımıza at yarışları da vardı.



Gelelim gezinin sonuna ve meşhur İskilip dolmasının yapıldığı pirincin fotoğrafına.
Bilmeyenler için gördüğünüz pirincin kabuklu halidir. 
Bir sonraki gezi 
yazısında buluşmak üzere...kendinize iyi bakın emi :)


ÇORUM GEZİSİ 1

Çok beklediniz ama değecek ;) Fotoğraflı günlere Ekim 2013'te gittiğim Çorum gezisinden başlamaya ne dersiniz :)
İlk gün programda sabahtan Boğazköy'deki Hattuşaş antik kenti vardı ama hava çok soğuk ve yağmurlu olduğu için iyi gezemedik.Hatta ben hiç gezemedim diyebilirim.Çünkü üstüm kalın olmasına rağmen çok fazla üşüdüm ve tek fotoğrafla yetindim.
Sonrasında Boğazköy Müzesi ve Çorum Müzesi vardı programda.Ben sadece Boğazköy Müzesini gezdim ve ışık şartlarının çok uygun olmaması nedeniyle yine tek fotoğraf çektim.
Ardından müzenin hemen yanındaki küçük meydanda sıcacık çay bulup içtik de kendimize gelebildik biraz.
Altta gördüğünüz fotoğrafta ise çayımızın nasıl demlendiği görülüyor.














Orada bir ara 
bakkal dükkanında 
uyuyakalmış 
amcam gözüme 
ilişti.


Çorum Müzesini ise yorgunluktan gezemedim.Güneşli bir köşe buldum ve müzeyi yapı olarak hoşuma gittiği için dışarıdan çektim.Böylelikle ilk günümüzü tamamlayıp otelimize yerleşmeye gittik.
Akşam yemeğinin ardından ertesi güne dinç başlayabilmek için odalarımızın yolunu tuttuk.

İkinci gün, İskilip ve dolması bizi bekler deyip düştük yollara :) Bir kısım arkadaş İskilip Kalesine çıkmaya karar verdi.Ben ise orada biraz sokak fotoğrafçılığı yapmak istedim.Bıçak bileyen amcaları, hasır sepet ören ustaları, sokakta gözüme ilişenleri çektim.






















Bu kadar fotoğrafı çektikten sonra açlığımızı  Seyirtepe'de İskilip Dolması ile giderdik.






2 Mayıs 2014 Cuma

PEKMEZLİ KEK

Can sıkıntısından arada farklı kek denemeleri yapınca ufak tefek sorunlar çıkıyor ama bu defa ucuz kurtardım vaziyeti galiba :) 

Önceden planlamadığım için yumurtaları dolaptan çıkarıp kullandığımdan sıvı malzemeleri koyduktan sonra bir kahve fincanı da ılık su ilave ettim. Keki fırına vermeden önce kıvamı iyi gördüğüm için yuvarlak kelepçeli kalıba koydum.Lâkin pişerken kek kabardı ve altı üstü pişmiş gibi görünen keke kürdanı batırınca vaziyet anlaşıldı ki içi pişmemiş.Velhasıl keki pişsin diye biraz daha fırında bıraktım ama çıkarınca alt kısımda ince bir tabaka yanık vardı.Allah'tan kendimize yaptığımız için keki dinlendirdikten sonra dilimleyip altının yanık kısmını keskin bir bıçakla temizleyip öyle servis ettim evdekilere.
::Gelelim malzeme ve yapılışına::
Malzemeler
4 yumurta
3 kahve fincanı şeker
3 kahve fincanı dut pekmezi
 yumurtalar dolaptan çıktığı için (1 kahve fincanı ılık su) ilave edildi
1 kahve fincanı sıvı yağ
7-8 kahve fincanı un
1 paket vanilya
1 paket kabartma tozu
üzerine elma dilimleri
Yapılışı
Yumurtaları karıştırma kabına koyup biraz havalansın diye
vanilya ile birlikte iki-üç dakika çırpıyoruz.Sonra şekeri ilave edip 15-20 dakika kadar daha karıştırıp pekmezi, suyu ve sıvı yağı ilave edip bir tur çırptıktan sonra kabartma tozu ile birlikte elediğimiz unu koyuyoruz.Unu koyduktan sonra çok az karıştırıp kalıba döküyoruz.Üzerine elma dilimlerini yerleştirdikten sonra fırınımız soğukken kek ayarında (160-170 derecede) ve 35-40 dakika kadar pişiriyoruz.
Kekin pişme derecesi ve zamanı her fırında farklılık göstereceği için önceden pişirdiğiniz keklerden memnun kaldıysanız yine o ayarda pişirmenizi tavsiye ederim.

::DİP NOT::
Bu keki aslında dün yaptım ama tam neticesini görüp öyle paylaşmak istedim.
Size tavsiyem bu keki ya cupcake kalıplarında ya da normal fırın tepsisine döküp fırına vermenizdir.
Çünkü malzemenin içinde pekmez olduğundan derin bir kalıpta benimki kadar iyi sonuç vermeyebilir.

::İKİNCİ BİR DİP NOT DAHA::
Yumurtaları dolaptan önceden çıkarıp kullanacaksanız benim gibi su ilave etmeyiniz.
Bir de pekmezi 3 değil 2 fincan da koyabilirsiniz ama unu bir miktar azaltmanız gerekir.
Dolayısıyla unu koyarken 6 fincandan sonrasını ihtiyaç halinde ilave edilmesi kıvamı tutturabilmek için iyi olur.

28 Nisan 2014 Pazartesi

Bir Başka Doğum Hikayesi

Yine bir yirmi yıl öncesi, yine bir doğum hikayesi.Genç kadın ilk doğumunda sıkıntılı, sancılı saatlerin ardından, ne olduğunu bile anlamadan kendini sezaryen için ameliyat masasında bulmuş ve sağlıklı bir şekilde bebeğine kavuşmuştu.
Ama bu defa kesin sezaryenle doğum yapacağı için korku dağları aylar öncesinden gece uykularını bir kâbusa çevirmişti adeta. Ya doğum sırasında aksi bir şey olur da terk-i diyar eylerse geride kalacak kuzucukları ne olurdu sonra.
Bir yanda böyle korkuları, diğer yanda yeni bebeğin heyecanı ve büyük oğlunu küçük kardeşine alıştırma çabaları ile geçen hamilelik döneminde ayda bir gittiği doktoru her nedense bebeğin cinsiyetini bir türlü söylemiyordu.Genç anne ikinci bebeğinin kız olmasını o kadar çok istiyordu ki her çarşıya çıktığında bebek mağazalarının vitrinlerindeki kız elbiselerinden gözünü ayıramıyordu.
Doktora son gittikleri kontrolde artık sezaryen için gün tayin edilmişti ama doktor yine bebeğin cinsiyetini söylememekte ısrarlıydı. Lâkin bizim genç anne yalvar yakar doktoru ikna etmiş ve bebeğinin erkek olacağını öğrenmişti.Öğrenmişti öğrenmesine de kızı olmasını çok isteyen annemizin tansiyonu bir anda üzüntüyle yükselmiş ve doktorundan iyi bir azar işitmişti.
Doktordan çıktıktan sonra evine gitmeye cesaret edemeyip ablasına gitmeye karar vermiş ve eşinden onu ablasına götürmesini rica etmişti.Orada biraz olsun kendini doğacak ikinci oğluna hazırlamaya başlamıştı.
Günler geçip doğum için hastaneye gittiler.Büyük oğlunu gündüz teyzeye, gece de babasına emanet eden anne ilk geceyi altı kişilik bir odada geçirdi.Bu süre zarfında oda arkadaşlarıyla sohbet ederken vakti nasıl geçirdiğini bilemedi ve uykuya daldı.Sabah doğum için ameliyathaneye aldıklarında devlet hastanesinin ameliyathanesi mi yoksa kasaphane mi olduğunu bilemediği aralara yeşil hijyenik perde gerilmiş bir ortamda çaresiz bıçak altına yatmıştı çoktan.Anestezi uzmanı narkozu mu az vermişti yoksa doktorun eli mi yavaştı bilinmez annemiz sedyeden yatağa alındığını çektiği acıdan hissetmişti bile.Bir yandan hemşirelere kendisine hemen ağrı kesici yapılsın diye yalvarıyor, diğer yandan etrafına doluşan akrabaların tesellisine maruz kalıyordu.Ağrısı o kadar çoktu ki bebeği emzirsin diye yanına getirdiklerinde acıdan görmek istememişti. 
Neyse ki yapılan ağrı kesici iğneler kısa zamanda etkisini göstermiş ve bebeğini kucağına alabilmişti.
Kız bebeği olmayacağı için üzülüp ağlayan anne gitmiş melek kadar masum gözlerle kendisine bakan oğlunu kucağına almış ve Allah'a şükretmişti.Bir daha anlamıştı ki insanın evladının kız ya da erkek olması değil sağlıklı olmasıydı önemli olan.
Doğumun ertesi günü akşam büyük oğlumu çok özledim deyince babası, çocukların hasta ziyareti yapmaları yasak olduğu halde beş dakikalık müsaade alıp oğlunu annesini ve kardeşini görmesi için hastaneye getirmişti.Anne oğul hasret gidermiş ve ailenin yeni üyesi ile oğlunu tanıştırmıştı. Ziyaret bitip baba oğul evlerine dönerken evin büyük oğlu babasına dönüp "ama o benim annem" diye serzenişte bulunmuştu.
İki kardeşin arası üç yaş dört ay olduğu için bu kıskanma normaldi.Zaten hangi kardeşin arasında kıskançlık yok ki :)
----------------------------
Evet, okuduğunuz bu hikaye de benim küçük oğlumun dünyaya geliş hikayesi.Ağabeyi için yazmıştım,
küçüğüm için yazmasam olmaz değil mi ama.
İyi ki doğdun, iyi ki varsın annem.Sen bizim evin neşesi oldun.Ağabeyine arkadaş, bana ve babana da mutluluk oldun.Sen her ne kadar karizmam çizilecek diye korkup yanaklarından öptür mesen de ben seni hep öpeceğim :) Böyle muzip biri olduğun için de ayrıca mutluyum.Şimdi yanımda değilsin, çünkü üniversite hayatın her şeyden önce geliyor.